
جنگ جهانی دوم چگونه زندگی موسیقایی اروپا را دگرگون کرد؟
تاریخ موسیقی در سالهای جنگ جهانی دوم فقط تاریخ قطعههایی نیست که دربارهٔ جنگ نوشته شدند.
مقالات آموزشی، راهنمای انتخاب مسیر هنری و خبرهای موسیقی

تاریخ موسیقی در سالهای جنگ جهانی دوم فقط تاریخ قطعههایی نیست که دربارهٔ جنگ نوشته شدند.

اگر از چند شنونده بخواهیم «موسیقی مدرن» را توصیف کنند، احتمالاً پاسخهایی مانند صدای نامعمول، ریتم پیچیده یا نبودن ملودی آشنا میشنویم.

برای ساختن صدای آینده، همیشه لازم نیست موسیقیای کاملاً تازه نوشته شود.

شکوفه گیلاس، سنجاقک، برگهای پاییزی و منظره زمستان، در شماری از آوازهای آشنای ژاپنی حضور دارند.

لقب «پدر بلوز» نام دبلیو سی هندی را به یکی از آشناترین نامهای تاریخ موسیقی آمریکا تبدیل کرده است.

اگر یک اجرای تکنفره بلوز را کنار اجرای گروهی مادی واترز بگذاریم، تفاوت فقط در بلندتر شدن صدا نیست.

بلوز را اغلب با اندوه معرفی میکنند، اما این توصیف برای فهم ترانههایش کافی نیست.

جز در ذهن بسیاری از شنوندگان با باشگاه شبانه و اجرای صحنهای پیوند دارد، اما تاریخ آن بدون آوازهای مذهبی، تجربه نیایش و جستوجوی معنوی کامل نیست.

اگر در قطعهای گیتار برقی، سینتیسایزر و ضربی نزدیک به راک بشنویم، آیا هنوز میتوان آن را جز نامید؟

جز موقعیتهایی ساخت که در آنها موسیقیدانان با پیشینههای نژادی متفاوت کنار هم کار کردند، اما از این واقعیت نمیتوان نتیجه گرفت که موسیقی بهتنهایی تب

مهاجرت جز از نیواورلئان به شمال آمریکا، فقط تغییر محل کار نوازندگان نبود؛ مخاطبان و شبکههای اجرا و ضبط نیز تغییر کردند.

جز را نمیتوان صرفاً موسیقی اروپایی با ریتم آفریقایی دانست.

از پاپ دهه ۱۹۸۰ فقط ملودی و صدای سازها در حافظه نمانده است؛ لباس، حرکت، چهره و صحنه نیز بخشی از خاطره آناند.

ممکن است در یک قطعه، خواننده ابتدا ملودی آرامی بخواند، چند لحظه بعد وارد رپ شود و در تمام این مدت همان ضرب ادامه داشته باشد.

تاریخ هیپ هاپ را نمیتوان فقط با فهرست آلبومهای پرفروش نوشت.

هوی متال یک روز ناگهان از هارد راک جدا نشد.