سازهای غیر ایرانی

گیتار باس برای گیتاریست‌ها؛ چرا همان گیتار با سیم کمتر نیست؟

گیتار بیس چهار سیم فندر روی پایه

از گیتار به باس می‌روید؟ با تمرین‌های مشخص برای گروو، کشش نت، قطع صدای سیم‌ها و همراهی با درامز، عادت‌های مفید گیتار را به نوازندگی باس منتقل کنید.

اگر گیتار می‌زنید، برداشتن یک باس چهارسیم احتمالاً حس غریبی ندارد: فرت‌ها آشنا هستند، نام سیم‌ها را می‌دانید و چند الگوی گام زیر انگشتتان آماده است. اما ممکن است پس از نواختن یک قطعه بفهمید نت‌ها درست بوده‌اند و همراهی هنوز خوب ننشسته است. این فاصله معمولاً در زمان ورود نت، طول صدا، سکوت‌ها و ارتباط با درامز پیدا می‌شود. تجربهٔ قبلی شما کمک می‌کند، ولی لازم است آن را برای مسئولیت تازه‌ای به کار بگیرید: ساختن یک خط پایینِ روشن که ریتم و حرکت هارمونی را به هم وصل کند.

گیتار بیس چهار سیم فندر روی پایه

گیتار بیس چهار سیم؛ نقش ریتمیک و صدای بم آن، تمرین مستقلی می‌خواهد.

چه چیزهایی از گیتار با شما می‌آیند؟

باس چهارسیم در کوک استاندارد، از بم به زیر، می، لا، ر و سل است. نام این نت‌ها با چهار سیم بم گیتار یکی است، اما صدای متناظر باس یک اکتاو پایین‌تر است. بنابراین شناخت نت‌های دسته، فاصله‌ها و بسیاری از شکل‌های گام می‌تواند منتقل شود.

بااین‌حال، فاصلهٔ فرت‌ها، ضخامت سیم‌ها و پاسخ ساز احساس متفاوتی دارند. یک شکل آشنا را آهسته اجرا کنید و ببینید انگشت‌ها واقعاً چگونه به نت بعدی می‌رسند. اگر روی گیتار هر انگشت را به یک فرت اختصاص می‌دادید، لازم نیست همان شکل را با کشش اجباری روی تمام بخش‌های دستهٔ باس حفظ کنید. جابه‌جایی کوچک دست گاهی انتخاب مناسب‌تری است و مدرس می‌تواند الگوی انگشت‌گذاری را متناسب کند.

نخست نقش خط باس را در قطعه پیدا کنید

در بسیاری از گروه‌ها، باس هم به حرکت آکوردها وضوح می‌دهد و هم با سازهای کوبه‌ای حس ریتم را می‌سازد. برای شنیدن این نقش، قطعه‌ای آشنا انتخاب کنید و یک بار فقط به پایین‌ترین خط ملودیک گوش دهید. کجا نت عوض می‌شود؟ کجا تکرار می‌شود؟ آیا با هر تغییر آواز حرکت می‌کند یا زیر آن ثابت می‌ماند؟

برای یک آزمایش ساده، روی توالی دو ماژور، لا مینور، فا ماژور و سل ماژور، ابتدا فقط نت‌های دو، لا، فا و سل را در شروع هر میزان بزنید. سپس همان نت‌ها را با کشش کوتاه‌تر اجرا کنید. هنوز نت تازه‌ای اضافه نکرده‌اید، اما حس همراهی تغییر کرده است. این نمونه نشان می‌دهد چرا انتخاب نت تنها یکی از تصمیم‌های نوازندهٔ باس است.

گروو را با نت‌های کم و زمان‌بندی روشن بسازید

گروو را در این مرحله می‌توان حس حرکت منظم و قابل اتکای یک الگوی ریتمیک دانست. یک همراهی درام ساده پخش کنید و ابتدا محل کیک و اسنر را تشخیص دهید. با یک نت، چند میزان همراه شوید. قرار نیست همیشه تمام ضربه‌های کیک را دقیقاً تکرار کنید؛ هدف اول شنیدن رابطهٔ خط شما با آن است. الگو باید چنان ساده باشد که هنگام نواختن، هنوز بتوانید درامز را بشنوید.

حالا دو نسخه ضبط کنید: در نسخهٔ اول روی ضرب‌های اول و سوم بزنید؛ در نسخهٔ دوم فقط در پایان یک میزان، یک نت اضافه کنید. گوش دهید آیا نت اضافه بازگشت به میزان بعد را روشن‌تر کرده یا شتاب ایجاد کرده است. بازی با جلو یا عقبِ ضرب، موضوعی ظریف است؛ در شروع، ورودهای تصادفی را به حساب «حس شخصی» نگذارید.

سر دسته و گوشی‌های کوک گیتار بیس

نمای سرِ دستهٔ بیس و گوشی‌های کوک؛ پیش از تمرین، کوک سیم‌ها را بررسی کنید.

پایان نت به اندازهٔ شروع آن مهم است

گیتاریست‌ها با کنترل کشش آشنا هستند، ولی هنگام تغییر ساز ممکن است آن را کمتر از انتخاب فرت جدی بگیرند. یک نت باس که ناخواسته تا آکورد بعدی ادامه پیدا می‌کند، می‌تواند وضوح همراهی را کم کند. پیش از تمرین، معلوم کنید هر نت تا کجا ادامه دارد و سکوت از کجا شروع می‌شود. توقف صدا باید بخشی از اجرا باشد، نه نتیجهٔ اتفاقی رفتن به نت بعدی.

مترونوم را روشن کنید. نت دو را در فرت سوم سیم لا، روی ضرب اول بزنید و درست روی ضرب سوم ساکت کنید. دو ضرب بعدی فقط بشمارید. سپس همان نت را کوتاه‌تر، مثلاً فقط به اندازهٔ یک ضرب نگه دارید. با گوش‌دادن به ضبط متوجه می‌شوید آیا شروع‌ها دقیق‌اند اما پایان‌ها شناورند.

میوت کردن، مراقبت از همهٔ سیم‌هاست

دو مسئله را جدا بشنوید: قطع نتِ نواخته‌شده و جلوگیری از زنگ‌زدن سیم‌های دیگر. برای نت گرفته‌شده، می‌توان فشار انگشت دست فرت‌گیر را کم کرد و تماس سبک با سیم را نگه داشت تا ارتعاش متوقف شود. برداشتن کامل انگشت گاهی باعث به‌صدا‌درآمدن سیم آزاد می‌شود. در بعضی نقطه‌ها نیز تماس سبک ممکن است صدای هارمونیک باقی بگذارد؛ اگر چنین شد، محل و سطح تماس را با مدرس بررسی کنید.

سیم‌های استفاده‌نشده معمولاً با ترکیبی از تماس دست فرت‌گیر و دست نوازندهٔ سیم کنترل می‌شوند. هنگام تغییر سیم، از خود بپرسید «کدام سیم الان باید ساکت باشد و کدام بخش دست آن را کنترل می‌کند؟» پاسخ با انگشت‌نوازی یا مضراب و الگوی قطعه تغییر می‌کند. یک نت بزنید، مکث کنید و به صدای پس‌زمینه گوش دهید. تمرین با صدای تمیز کمک می‌کند زنگ اضافه پشت افکت‌ها پنهان نماند.

مضراب را کنار بگذاریم یا با انگشت شروع کنیم؟

نواختن باس با مضراب انتخاب معتبری است و می‌تواند برای گیتاریست نقطهٔ ورود آشنایی باشد. انگشت‌نوازی هم راه دیگری برای شکل‌دادن شروع نت، شدت و رنگ صدا در اختیارتان می‌گذارد. لازم نیست پیش از فهم نیاز قطعه، یکی را نشانهٔ حرفه‌ای‌بودن و دیگری را اشتباه بدانید.

اگر انگشت‌نوازی را تمرین می‌کنید، چند نت آرام با اشاره و میانی بزنید و به اختلاف صدای آن‌ها گوش دهید. اگر مضراب می‌زنید، همین آزمایش را با ضربه‌های رو به پایین و بالا انجام دهید. سپس جای دست را اندکی از پل به سمت دسته تغییر دهید و تفاوت رنگ صدا را بشنوید. همهٔ متغیرها را هم‌زمان عوض نکنید؛ در هر نوبت یک انتخاب را مقایسه کنید.

گیتار بیس برقی در کنار کابل و تجهیزات اجرا

بیس برقی بخشی از یک مجموعهٔ صوتی است؛ کنترل شدت صدا و نویز از ابتدا اهمیت دارد.

دانستن آکورد را به انتخاب نت تبدیل کنید

توانایی گرفتن آکورد روی گیتار وقتی برای باس مفیدتر می‌شود که نت‌های سازندهٔ آن را هم بشناسید. در دو ماژور، دو، می و سل را پیدا کنید؛ در لا مینور، لا، دو و می را. ابتدا ریشهٔ هر آکورد را روی ضرب آغازین بنوازید و فقط در یک جای مشخص از میزان، یکی از نت‌های دیگر آکورد را امتحان کنید. گوش دهید آیا مسیر رسیدن به آکورد بعدی روشن است. تمرین شنیدن نت باس و معکوس آکورد کمک می‌کند پایین‌ترین نتِ شنیده‌شده را با ریشهٔ آکورد یکی نگیرید.

این تمرین مجوز پرکردن تمام فاصله‌ها نیست. یک نسخه با ریشه‌ها و یک نسخه با نت‌های افزوده ضبط کنید و همراه آواز یا ملودی مقایسه کنید. ممکن است نسخهٔ ساده‌تر برای آن قطعه مناسب‌تر باشد. از طرف دیگر، باس می‌تواند خطی ملودیک یا آکورد هم اجرا کند؛ تصمیم شما باید از بافت موسیقی بیاید، نه از قاعدهٔ نادرستی که باس همیشه باید تنها ریشه بزند.

یک برنامهٔ انتقالی برای تمرین خانه

یک قطعهٔ کوتاه انتخاب کنید و در چند نوبت به آن برگردید. نوبت اول، فرم و محل تغییر آکوردها را یادداشت کنید. نوبت دوم، نت‌های اصلی باس را با صدای تمیز بزنید. در نوبت بعد، فقط شروع و پایان نت‌ها را اصلاح کنید و سپس سراغ زنگ سیم‌های اضافه بروید. وقتی این اجزا قابل کنترل شدند، با همراهی کامل قطعه اجرا کنید. این تقسیم کار پیشنهادی است؛ مدت هر مرحله را نتیجهٔ تمرین تعیین می‌کند.

برای مقایسه، هر بار همان بخش کوتاه را با تنظیم صدای مشابه ضبط کنید. از مسیر شنیداری مناسب باس و حجم صدای راحت استفاده کنید. صدای بدون تقویت ساز یا بلندگوی کوچک تلفن ممکن است جزئیات خط بم را خوب نشان ندهد. موقع بازشنوی به چهار چیز توجه کنید: تغییر آکورد درست، ورود منظم، پایان روشن و سکوت سیم‌های اضافی.

در کلاس باس، سابقهٔ گیتارتان را دقیق توضیح دهید

به مدرس بگویید در گیتار چه چیزی را واقعاً بلدید: آکورد همراهی، نت‌خوانی، گام، بداهه یا اجرای گروهی. «چند سال گیتار زده‌ام» به‌تنهایی تصویر دقیقی نمی‌دهد. یک ضبط کوتاه از نوازندگی باس هم می‌تواند نشان دهد کدام عادت‌ها منتقل شده و چه چیزی به توجه نیاز دارد. برنامهٔ مناسب ممکن است بخشی از مبانی را سریع‌تر مرور کند و وقت بیشتری برای میوت، گروو و همراهی بگذارد.

اگر مسیر انتقال برایتان روشن نیست، در مشاورهٔ هنرآموز سطح گیتار، سبک موردعلاقه و هدف باس‌زدن را توضیح دهید. تمرین برای ضبط خانگی با آماده‌شدن برای اجرای گروهی نیازهای یکسانی ندارد. داشتن همین هدف مشخص کمک می‌کند کلاس حول مهارت‌هایی شکل بگیرد که قرار است واقعاً استفاده کنید.

نوازنده گیتار بیس در اجرای صحنه‌ای

نمای اجرای زندهٔ بیس؛ شنیدن ضرب و هماهنگی با گروه، بخشی از نقش نوازندهٔ بیس است.

برای تبدیل تجربهٔ گیتار به نوازندگی باس، از نت‌های آشنا شروع کنید و مسئولیت شنیداری تازه را جدی بگیرید. یک خط کوتاه با شروع دقیق، کشش حساب‌شده و سیم‌های ساکت، مبنای محکمی برای پیشرفت است. شناخت آکورد و دسته به شما سرعت می‌دهد، اما گوش‌دادن به درامز و کنترل پایان هر نت کیفیت همراهی را می‌سازد. اولین معیار پیشرفت را این قرار دهید: آیا گروه با خط باس شما واضح‌تر و راحت‌تر حرکت می‌کند؟

منابع برای مطالعهٔ بیشتر
منابع تصاویر
  1. گیتار بیس چهار سیم؛ نقش ریتمیک و صدای بم آن، تمرین مستقلی می‌خواهد. — Nir Yaniv — CC BY-SA 4.0 صفحه منبع · مجوز · نسخهٔ اندازه‌گذاری‌شدهٔ Wikimedia Commons؛ بدون برش یا تغییر محتوایی.
  2. نمای سرِ دستهٔ بیس و گوشی‌های کوک؛ پیش از تمرین، کوک سیم‌ها را بررسی کنید. — Elmschrat — CC BY-SA 4.0 صفحه منبع · مجوز · نسخهٔ اندازه‌گذاری‌شدهٔ Wikimedia Commons؛ بدون برش یا تغییر محتوایی.
  3. بیس برقی بخشی از یک مجموعهٔ صوتی است؛ کنترل شدت صدا و نویز از ابتدا اهمیت دارد. — Jean-Pierre — CC BY-SA 2.0 صفحه منبع · مجوز · نسخهٔ اندازه‌گذاری‌شدهٔ Wikimedia Commons؛ بدون برش یا تغییر محتوایی.
  4. نمای اجرای زندهٔ بیس؛ شنیدن ضرب و هماهنگی با گروه، بخشی از نقش نوازندهٔ بیس است. — commons: Lilly M pl.wiki: Lilly M real name: Małgorzata Miłaszewska — CC BY-SA 2.5 صفحه منبع · مجوز · نسخهٔ اندازه‌گذاری‌شدهٔ Wikimedia Commons؛ بدون برش یا تغییر محتوایی.