توی سه‌تار چطور بین دو جمله مکث کنیم و از ضرب نیفتیم؟
سکوت بین دو جمله هم زمان مشخصی دارد. با جداکردن کشش نت آخر از سکوت و تمرین اتصال کوتاه، ورود بعدی سه‌تار را دقیق‌تر کن.
آخر جمله می‌رسی، کمی صبر می‌کنی و جملهٔ بعد رو شروع می‌کنی؛ اما هر بار فاصله یک جور درمی‌آد. اگر قطعه ضرب مشخص داره، سکوت هم بخشی از همون ضربه و نمی‌تونه هر بار به‌اندازهٔ نفسی که می‌خوای بکشی تغییر کنه. باید فرق مکث نوشته‌شده، پایان طنین و آزادیِ بیانی رو از هم جدا کنی.
اول بپرس این مکث اندازه داره یا نه
در یک قطعهٔ ضربی، سکوت و کشش‌ها معمولاً زمان مشخص دارن. در بخش آوازی یا آزاد، شکلِ مکث به جمله‌بندی و روایت موسیقی مربوط می‌شه و نمی‌شه با یک نسخهٔ مترونومی برای همه‌چیز تصمیم گرفت. اگر پایان جمله علامت خاص، سکوت یا توضیح مدرس داره، اول همون رو روشن کن. آزادی اجرا به معنی بی‌خبر شروع‌کردن جملهٔ بعد نیست.
آخرین نت رو زودتر قطع نکن
گاهی فکر می‌کنیم مشکل از سکوت بین جمله‌هاست، اما در واقع آخرین نت رو کوتاه می‌کنیم و زمان باقی‌مونده رو به مکث می‌چسبونیم. آخرین نت و سکوت بعدش رو جدا بشمار. مثلاً در یک مثال چهارضربی، اگر نت روی ضرب سوم دو ضرب کشش داره و جملهٔ بعد روی یکِ میزان بعد شروع می‌شه، باید هم سه و هم چهار رو طی کنی. زودتر واردشدن، جمله رو کوتاه می‌کنه.
ریتم رو یک بار بدون ساز اجرا کن
فقط پایان جملهٔ اول و آغاز جملهٔ دوم رو با دست بزن یا با یک هجا بخون. جای سکوت، ضرب رو در ذهن ادامه بده. لازم نیست در خود قطعه روی ساز ضربهٔ اضافی بزنی تا شمارش گم نشه. اگر بدون ساز هم ورود بعدی نامطمئنه، فعلاً انگشت‌گذاری و مضراب رو کنار بذار و زمان همین اتصال رو جا بنداز.
دست‌ها در سکوت آماده باشن
سکوت فرصت خوبیه که انگشت یا مضراب برای شروع بعدی آماده بشه، البته بدون تولید صدای ناخواسته. نت اول جملهٔ بعد رو از قبل بشناس و مسیر دست رو بررسی کن. اگر تمام سکوت صرف پیدا کردن نت بشه، آخرش با عجله وارد می‌شی. اول در سرعت آرام، هم زمانِ آماده‌شدن و هم زمانِ صدا دادن رو جدا تجربه کن.
اگر در سکوت شروع می‌کنی به ورق‌زدن، حرف‌زدن یا نگاه‌کردن به اطراف، یک بار بدون این کارها امتحان کن. ممکنه مسئله از ناتوانی در شمارش نباشه، از تقسیم توجه باشه. بعد از جاافتادنِ ورود، می‌تونی حرکت ضروری مثل نگاه به همراه رو هم وارد تمرین کنی.
یک اتصال کوتاه بساز
از دو ضرب قبل از پایان جمله شروع کن و تا دو ضرب بعد از ورود بعدی ادامه بده. در بخش ضربی، مترونوم می‌تونه نشون بده مکثت طولانی یا کوتاه شده. بعد از چند اجرای درست، همین اتصال رو در جملهٔ کامل امتحان کن. در بخش آزاد، به‌جای تحمیل کلیک، نمونهٔ مدرس و مسیر ملودی رو گوش بده و دربارهٔ طول و هدف مکث صحبت کن. معیار اینه که شنونده پایان و شروع رو طبیعی بشنوه، نه اینکه نوازنده بعد از هر جمله دوباره دنبال راه بیفته.