مبانی و دانش موسیقی

تئوری بلوز

فرم دوازده‌میزانی، آکوردهای هفتم، نت‌های بلوز و جمله‌بندی را از راه شنیدن و مثال‌های ساده بشناسید و تفاوت بلوز پایه و جز بلوز را بیاموزید.

دوک الینگتن در عکسی تاریخی از مجموعهٔ ویلیام پی گاتلیب
تئوری بلوز

اعتبار تصویر آغازین: دوک الینگتن در عکسی تاریخی از مجموعهٔ ویلیام پی گاتلیب؛ اثر William P. Gottlieb؛ Public domain؛ فقط تغییر اندازه و تبدیل فنی به JPEG؛ بدون تغییر محتوای تصویر. منبع و متن مجوز در منابع این راهنما آمده است.

بلوز یک زبان موسیقایی و تاریخی است

بلوز در تجربه‌های تاریخی و فرهنگی آفریقایی‌آمریکایی ریشه دارد و بر جز، راک و بسیاری از موسیقی‌های معاصر اثر گذاشته است. تئوری بلوز ابزار فهم الگوهای شنیدنی آن است، اما همهٔ بیان را در چند آکورد یا یک گام خلاصه نمی‌کند. رنگ صدا، خم‌کردن ارتفاع، تکیه، سکوت و پاسخ میان آواز و ساز بخش مهمی از زبان‌اند.

این راهنما برای نوازنده یا هنرجویی است که می‌خواهد ساختار را بشنود و با چند جملهٔ روشن تمرین کند. در پایان مسیر مقدماتی باید بتوانید یک چرخهٔ ساده را دنبال کنید، جای آکوردهای اصلی را بشناسید و یک پرسش و پاسخ کوتاه بسازید. نواختن سریع همهٔ نت‌های گام، معیار اصلی نیست. شنیدن اجراهای متفاوت از حفظ یک الگوی ثابت مهم‌تر است.

پیش‌نیاز و سرفصل‌ها

شناخت ضرب، میزان، فاصلهٔ سوم و پنجم و ساخت آکوردهای ساده مفید است. برای شروع لازم نیست همهٔ گام‌ها را در همهٔ گام‌مایه‌ها سریع اجرا کنید. سطح مقدماتی شامل فرم، آکورد و جملهٔ کوتاه است؛ سطح میانی به تفاوت مینور و ماژور، ریتم و تغییرهای فرم می‌پردازد؛ سطح پیشرفته می‌تواند جز بلوز، بازهارمونیزه‌کردن و تحلیل بیان نوازندگان را شامل شود.

سرفصل عملی را از شنیدن و شمارش آغاز کنید، سپس باس پایه، آکوردهای هفتم، نت‌های ملودیک و پاسخ‌گویی را اضافه کنید. برای هر مفهوم یک مثال کوچک داشته باشید. اگر هنگام بداهه جای میزان را گم می‌کنید، پیش از افزودن آکورد تازه به فرم برگردید. شناخت دوازده میزان باید به گوش و بدن شما متصل شود، نه فقط به جدول کاغذی.

الگوی پایهٔ دوازده میزان

یک نمونهٔ ساده در دو چنین است: میزان‌های یک تا چهار C7، میزان‌های پنج و شش F7، میزان‌های هفت و هشت C7، میزان نه G7، میزان ده F7، میزان یازده C7 و میزان دوازده G7 برای برگشت. این فقط یک نمونهٔ آموزشی است؛ میزان آخر می‌تواند انتخاب دیگری داشته باشد و نسخه‌های بسیاری با تغییر در میزان دوم یا پایان جمله وجود دارند.

چرخه را به سه عبارت چهارمیزانی تقسیم کنید و با صدای بلند شمارهٔ میزان‌ها را بشمارید. ابتدا فقط ریشهٔ آکورد را در شروع هر میزان بنوازید. سپس هفتم کوچک را اضافه کنید و تغییر به درجهٔ چهارم در میزان پنجم را بشنوید. وقتی فرم در حافظهٔ شنیداری جا گرفت، می‌توانید شمارش را کم کنید و از نشانه‌های ملودیک و هارمونیک کمک بگیرید.

کانت بیسی در عکسی تاریخی از مجموعهٔ ویلیام پی گاتلیب
کانت بیسی در عکسی تاریخی از مجموعهٔ ویلیام پی گاتلیب؛ اثر William P. Gottlieb؛ Public domain؛ فقط تغییر اندازه و تبدیل فنی به JPEG؛ بدون تغییر محتوای تصویرمنبع تصویر ↗

آکورد هفتم و نقش آن در بلوز

آکورد C7 از دو، می، سل و سی‌بمل ساخته می‌شود. در بلوزِ دو، همین آکورد می‌تواند نقش خانه و مرکز را داشته باشد؛ کیفیت هفتم نمایان همیشه به معنای نیاز فوری به حل کلاسیک در فا نیست. F7 و G7 نیز در الگوی پایه به کار می‌روند. بنابراین قرار نیست همهٔ نت‌های این آکوردها را از گام دو ماژور ساده استخراج کنید.

برای شنیدن تفاوت، یک بار Cmaj7 و بار دیگر C7 را در پایان جمله بنوازید. نت سی طبیعی در اولی و سی‌بمل در دومی رنگ متفاوت می‌سازند. سپس روی C7 فقط می و سی‌بمل را اجرا کنید و حرکتشان را به F7 بررسی کنید. کم‌کردن تعداد نت‌ها کمک می‌کند رابطهٔ سوم و هفتم را بشنوید، بدون آنکه پیچیدگی وُیسینگ توجه را بگیرد.

گام بلوز و ارتفاع‌های انعطاف‌پذیر

صورت رایج مینور بلوز در دو شامل دو، می‌بمل، فا، سل‌بمل، سل و سی‌بمل است. این مجموعه برای تمرین مفید است، اما نت‌های بلوز در اجرا همیشه دقیقاً به همین کلیدهای ثابت محدود نمی‌شوند. خواننده یا ساز قابل خم‌کردن ارتفاع می‌تواند بین بعضی درجات حرکت کند. روی پیانو، تکیه، نت زینت و مجاورت نیم‌پرده راه‌های دیگری برای اشاره به این بیان‌اند.

هم‌نشینی می‌بمل ملودی با می طبیعیِ C7 بخشی از رنگ آشنا در بسیاری از اجراهای بلوز است. به جای حل‌کردن آن با قانون خشک «نت غلط»، به موقعیت، کشش و جهت جمله گوش دهید. برای تمرین، یک جملهٔ سه‌نتی با دو، می‌بمل و سل بسازید و سپس پایان آن را به می طبیعی نزدیک کنید. هدف، شنیدن تفاوت بیان است، نه اجرای بی‌وقفهٔ گام.

تلونیوس مانک در عکسی تاریخی از مجموعهٔ ویلیام پی گاتلیب
تلونیوس مانک در عکسی تاریخی از مجموعهٔ ویلیام پی گاتلیب؛ اثر William P. Gottlieb؛ Public domain؛ فقط تغییر اندازه و تبدیل فنی به JPEG؛ بدون تغییر محتوای تصویرمنبع تصویر ↗

ریتم و پرسش و پاسخ

بعضی بلوزها شافل دارند، بعضی مستقیم اجرا می‌شوند و بعضی حس‌های دیگری دارند. نسبت کشش نت‌های چنگ را برای همهٔ سرعت‌ها و اجراها ثابت فرض نکنید. تکیه، طول نت، جای آن نسبت به ضرب و تعامل همراهی بر حس اثر دارند. برای یادگیری، یک جملهٔ کوتاه از اجرای معتبر را با صدا تقلید کنید و بعد روی یک نت بزنید.

در تمرین پرسش و پاسخ، دو میزان جمله و دو میزان پاسخ بسازید. پاسخ می‌تواند همان ایده با پایان متفاوت یا سکوت بیشتر باشد. در چرخهٔ بعدی فقط ریتم را عوض کنید و نت‌ها را ثابت نگه دارید. این محدودیت به شما نشان می‌دهد انسجام ملودیک از تغییر دائمی نت‌ها به دست نمی‌آید. سکوت را بخشی از جمله بدانید و برای تنفس شنونده جا بگذارید.

شعر و فرم موسیقی

در بسیاری از بلوزهای آوازی، الگوی متنی AAB دیده می‌شود: یک جمله بیان و تکرار می‌شود و جملهٔ سوم پاسخ یا نتیجه می‌آورد. این الگو را با نام‌گذاری بخش‌های فرم ترانه مانند AABA اشتباه نگیرید. همچنین همهٔ قطعات بلوز از الگوی شعری یکسان پیروی نمی‌کنند؛ نسخهٔ ضبط‌شده را بشنوید و ساختار واقعی آن را ثبت کنید.

برای تمرین، بدون استفاده از شعر اثر دیگری، سه جملهٔ کوتاه دربارهٔ یک موقعیت روزمره بنویسید و ریتم گفتارشان را روی سه عبارت فرم قرار دهید. لازم نیست خوانندهٔ حرفه‌ای باشید؛ هدف فهم فاصلهٔ آواز و پاسخ ساز است. سپس فقط ریتم گفتار را با ساز بنوازید. این تمرین رابطهٔ بیان آوازی و جملهٔ سازی را ملموس می‌کند.

مری لو ویلیامز در عکسی تاریخی از مجموعهٔ ویلیام پی گاتلیب
مری لو ویلیامز در عکسی تاریخی از مجموعهٔ ویلیام پی گاتلیب؛ اثر William P. Gottlieb؛ Public domain؛ فقط تغییر اندازه و تبدیل فنی به JPEG؛ بدون تغییر محتوای تصویرمنبع تصویر ↗

از بلوز پایه به جز بلوز

جز بلوز معمولاً چارچوب بلوز را با حرکت‌های هارمونیک رایج جز ترکیب می‌کند. برای مثال، در دو می‌توان در بخش پایانی به Dm7 و G7 و سپس C7 رسید. این حرکت ii–V به جای بعضی حرکت‌های سادهٔ پایه می‌نشیند. تغییرهای بیشتر و آکوردهای گذر وجود دارند، اما بهتر است ابتدا جایگاه‌های اصلی فرم در گوش ثابت شوند.

یک نسخهٔ ساده و یک نسخه با ii–V را پشت سر هم اجرا کنید و فقط میزان‌های تغییرکرده را مقایسه کنید. در شنیدن گروه‌های دوک الینگتن و کانت بیسی به پاسخ‌های گروه، ریف و فضای تک‌نواز توجه کنید. پیانوی تلونیوس مانک، مری لو ویلیامز و آرت تیتوم نیز برای مقایسهٔ رنگ و جمله‌بندی جز مفید است؛ از هر نمونه فقط یک ایدهٔ کوتاه انتخاب کنید و زمینهٔ سبکی‌اش را حفظ کنید.

بلوز مینور و تنوع واقعی

در بلوز مینور، آکوردهای مرکز و درجهٔ چهارم غالباً کیفیت مینور دارند و پایان می‌تواند شکل‌های متفاوتی بگیرد. یک الگوی تمرینی در دو مینور با Cm7 و Fm7 و حرکت پایانی به G7 بسازید و رنگ آن را با نمونهٔ ماژور مقایسه کنید. این تمرین به معنی نسخهٔ واحد همهٔ بلوزهای مینور نیست؛ آکوردهای جانشین و طول فرم در اجراهای واقعی متنوع‌اند.

همهٔ بلوزها دوازده‌میزانی نیستند. گونه‌های هشت یا شانزده‌میزانی و فرم‌های انعطاف‌پذیر نیز وجود دارند. ابتدا تشخیص دهید اجرای انتخابی واقعاً چند میزان دارد؛ برچسب سبک نباید شما را وادار کند ضبط را در جدولی نامناسب جا دهید. اگر شمارش با آواز ناسازگار است، پیش‌ضرب، مقدمه و طول عبارت را دوباره بشنوید.

آرت تیتوم در عکسی تاریخی از مجموعهٔ ویلیام پی گاتلیب
آرت تیتوم در عکسی تاریخی از مجموعهٔ ویلیام پی گاتلیب؛ اثر William P. Gottlieb؛ Public domain؛ فقط تغییر اندازه و تبدیل فنی به JPEG؛ بدون تغییر محتوای تصویرمنبع تصویر ↗

برنامهٔ چهار هفته‌ای

هفتهٔ اول یک چرخهٔ ساده را با شمارش و ریشهٔ آکورد بنوازید و دو اجرای متفاوت بشنوید. هفتهٔ دوم سوم و هفتم را اضافه کنید و جملهٔ سه‌نتی بسازید. هفتهٔ سوم پرسش و پاسخ و تغییر ریتم را تمرین کنید و سکوت‌ها را عمداً طراحی کنید. هفتهٔ چهارم یک نسخهٔ سادهٔ جز بلوز یا مینور را مقایسه و اجرای خود را ضبط کنید.

خروجی ماه اول می‌تواند سه کورس پیوسته باشد: نخست ملودی ساده، دوم پاسخ‌های ریتمی و سوم بازگشت روشن به ایدهٔ آغاز. اگر فرم گم شد، تعداد نت را کم کنید. معیار موفقیت، حفظ چرخه و جملهٔ قابل تشخیص است. پس از آن، انتقال به گام‌مایهٔ دیگر و شنیدن دقیق بیان یک نوازنده را به برنامه اضافه کنید.

تمرین شنیداری و بازخورد

یک نمونهٔ کوتاه را چند بار با هدف‌های متفاوت بشنوید: بار اول جریان کلی، بار دوم خط باس، بار سوم ملودی و بار چهارم همراهی. بخشی را زمزمه کنید و بعد روی ساز پیدا کنید. رونویسی از ضبط بهتر است با جمله‌ای کوچک آغاز شود؛ تلاش برای نوشتن یک تک‌نوازی طولانی پیش از شناخت ضرب و فرم، معمولاً خطاها را زیاد می‌کند.

تمرین را ضبط کنید و روز بعد با همان معیار روشن بشنوید. آیا فرم حفظ شده، جمله جهت دارد و رابطهٔ صداها قابل شنیدن است؟ یک مورد را برای اصلاح انتخاب کنید و نسخهٔ پیشین را نگه دارید. تمرین با مترونوم، ساز همراه یا هم‌نواز هر کدام اطلاعات متفاوتی می‌دهد. صدای کم و راحت و وقفهٔ منظم کمک می‌کند توجه شنیداری را حفظ کنید؛ سرعت بالا معیار اصلی پیشرفت نیست.

از دانش نظری تا کاربرد حرفه‌ای

این دانش در نوازندگی، آهنگسازی، تنظیم، آموزش و پژوهش شنیداری کاربرد دارد، اما به‌تنهایی یک عنوان شغلی یا تضمین درآمد نمی‌سازد. توان اجرای ایده، همکاری با گروه، شناخت رپرتوار و تحویل نت یا تحلیل روشن اهمیت دارند. نمونه‌کار مقدماتی می‌تواند یک اجرای کوتاه، نقشهٔ تحلیل و توضیح چند تصمیم موسیقایی باشد. دقت و شنیدنی‌بودن آن از تعداد اصطلاح‌ها مهم‌تر است.

در هنرآموز، سطح نت‌خوانی، ساز، نمونهٔ شنیداری موردعلاقه و هدف خود را به مدرس بگویید. مدرسی انتخاب کنید که مثال را بنوازد یا بخواند و بین نظریه، شنیدن و تمرین ارتباط برقرار کند. برای کار روی استانداردها از نت و ضبط قانونی استفاده کنید و پیش از انتشار تنظیم یا نمونه‌کار، حقوق اثر و اجرا را بررسی کنید. برنامهٔ چهار هفته‌ای این راهنما شروعی برای شناخت مسیر است، نه وعدهٔ تسلط بر همهٔ مهارت‌های این حوزه.

پرسش شما

پرسش‌های متداول

آیا بلوز فقط یک گام شش‌نتی است

خیر. گام ابزار تمرین است؛ فرم، آکورد، ریتم، رنگ صدا و بیان آوازی هم زبان بلوز را می‌سازند. شنیدن نمونهٔ واقعی ضروری است.

چرا روی آکورد ماژور نت مینور شنیده می‌شود

در بسیاری از بلوزها هم‌نشینی یا حرکت بین سوم کوچک و بزرگ رنگ سبکی ایجاد می‌کند. کشش، تکیه و جهت جمله تعیین می‌کند این رابطه چگونه شنیده شود.

آیا همهٔ بلوزها شافل‌اند

خیر. ریتم مستقیم و حس‌های گوناگون وجود دارند. حتی در شافل، نسبت زمانی و تکیه با سرعت و اجرا تغییر می‌کند؛ از ضبط مشخص یاد بگیرید.

C7 در بلوز حتماً باید به F حل شود

نه. در بلوزِ دو، C7 می‌تواند مرکز پایدار باشد. نقش آکورد را از بافت سبک و فرم بشنوید، نه فقط نام کیفیت آن.

فرق بلوز و جز بلوز چیست

جز بلوز اغلب چارچوب بلوز را با حرکت‌هایی مثل ii–V و آکوردهای گذر جز ترکیب می‌کند. نسخه‌های بسیار وجود دارند و مرز سبکی همیشه ساده نیست.

برای شروع چند نت استفاده کنم

سه یا چهار نت برای جملهٔ روشن کافی است. ابتدا ریتم، سکوت، پاسخ و حفظ فرم را کنترل کنید؛ زیادشدن واژگان باید به بیان کمک کند.

چرا با وجود حفظ آکوردها فرم را گم می‌کنم

ممکن است حافظهٔ شنیداریِ طول عبارت هنوز شکل نگرفته باشد. با ریشه‌ها، شمارش میزان و ملودی اصلی تمرین کنید و موقتاً پیچیدگی بداهه را کم کنید.

منابع و مطالعه بیشتر