نی‌انبان

نی‌انبان در یک نگاه

این ساز از خانوادهٔ هواصداهای زبانه‌دار است. در گونهٔ مورد بحث، دو لولهٔ ملودی با زبانه‌های یک‌لایه در یک دسته کنار هم قرار دارند و زبانه‌ها داخل مخزن هوا هستند. نی‌انبان بوشهری را با نام‌هایی مانند نی‌همبونه و همبونه نیز می‌شناسند. انبانِ سنتی از پوست آماده‌شدهٔ حیوان ساخته می‌شود.

نی‌انبان جنوب ایران معمولاً لولهٔ جداگانهٔ واخوان، شبیه لوله‌های بلندِ بعضی نی‌انبان‌های اسکاتلندی، ندارد. دو لولهٔ کنار هم را نباید خودبه‌خود «یکی ملودی و یکی واخوان» فرض کرد. در شیوهٔ رایج بوشهری، هماهنگیِ صدای این دو لوله بخش مهمی از تنظیم و نوازندگی است.

ساختمان نی‌انبان

انبان یا مخزن هوا

انبان، هوا را ذخیره می‌کند و میان دمیدنِ نوازنده و جریانِ هوای لازم برای صدا فاصله ایجاد می‌کند. در نمونه‌های سنتی، پوست بز یا گوسفند پس از آماده‌سازی و بستن بخش‌های لازم به مخزن تبدیل می‌شود. محل اتصال دهانی و دسته باید آب‌بندی مناسبی داشته باشد تا هوا بی‌دلیل هدر نرود.

انبان قرار نیست تا نهایتِ ظرفیت و با فشار زیاد پُر شود. هنرجو باید میزان پُری و فشار قابل‌کنترل را بشناسد. اگر مخزن نشتی داشته باشد، فرد ممکن است برای جبران آن بیش از حد بدمد و تصور کند مشکل از توان خودش است. بررسی سلامت ساز پیش از افزایش زمان تمرین اهمیت دارد.

دهانی

دهانی مسیر ورود هوا به مخزن است. طراحی آن و جزئیات کنترل برگشت هوا در نمونه‌ها یکسان نیست. بهتر است سازنده یا مدرس نشان دهد در همان ساز، دهانی چگونه استفاده و تمیز می‌شود. از افزودن قطعه یا تغییر دهانی بر اساس ویدئوی یک مدل متفاوت پرهیز کنید.

تماس دهان، رسیدگی به نظافت را ضروری می‌کند. دهانیِ شخصی داشته باشید و روش پاک‌سازی را از سازنده بپرسید. استفاده از مواد شیمیایی یا رطوبت زیاد بدون شناخت جنس قطعه ممکن است به آن آسیب بزند. سازِ مرطوب را بی‌بررسی در جعبهٔ بسته برای مدت طولانی رها نکنید.

دسته و دو لولهٔ صوتی

دو لولهٔ نی در یک نگهدارنده یا غلاف کنار هم قرار می‌گیرند. در بسیاری از نمونه‌های امروزی هر لوله شش سوراخ دارد، اما نمونه‌های پنج‌سوراخ نیز در پژوهش‌های نی‌انبان بررسی شده‌اند. فاصلهٔ سوراخ‌ها، طول لوله و تنظیم زبانه‌ها با هم بر قابلیتِ اجرا اثر می‌گذارند.

دسته‌ای که سوراخ‌هایش برای دست شما دور از هم است، با تمرینِ پرفشار لزوماً مناسب نمی‌شود. هنگام انتخاب، چند وضعیت انگشت‌گذاری را با راهنمایی مدرس امتحان کنید. زیباییِ تزئین دسته، جای تناسب اندازه و سلامت ساخت را نمی‌گیرد.

زبانه‌ها

در بالای هر لوله، زبانه‌ای کوچک با عبور هوا به ارتعاش درمی‌آید. دو زبانهٔ یک‌لایه را نباید با یک زبانهٔ دولایهٔ سرنا یا ابوا یکی دانست. در نی‌انبان، زبانه‌ها درون مخزن‌اند و مانند بعضی سازهای بادی، مستقیماً میان لب‌ها قرار نمی‌گیرند.

زبانه قطعه‌ای حساس است و تنظیم آن بر آسانیِ صدادهی و هماهنگی دو لوله اثر دارد. تراشیدن یا کوتاه کردن خودسرانهٔ آن می‌تواند نتیجه‌ای برگشت‌ناپذیر داشته باشد. هنرجوی تازه‌کار بهتر است ابتدا نشانه‌های عملکردِ درست را یاد بگیرد و تنظیم فنی را به سازنده یا مدرسِ باتجربه بسپارد.

صدا چگونه پیوسته می‌ماند

نوازنده با دمیدن، ذخیرهٔ هوا را تازه می‌کند و با فشار بازو، جریان مناسب را نگه می‌دارد. وقتی دهان برای نفس گرفتن از دمیدن بازمی‌ایستد، انبان می‌تواند هوا را برای مدتی به زبانه‌ها برساند. همین سازوکار، دلیلِ وجود مخزن است؛ نی‌انبان برای پیوستگیِ معمولِ صدا به نفس‌برگردانِ دوزله متکی نیست.

چالش، هماهنگ کردن دمیدن و فشارِ بازوست. اگر هنگام دمیدن فشار ناگهان زیاد شود، صدا و ارتفاعِ شنیده‌شده ممکن است تغییر کند. اگر فشار خیلی افت کند، پاسخ زبانه‌ها ناپایدار می‌شود. تمرینِ مقدماتی باید روی صدای کوتاه و یکنواخت متمرکز باشد، نه مسابقهٔ نگه داشتنِ طولانی‌ترین نفس.

پیوسته بودن هوا به معنای بی‌جمله بودنِ موسیقی نیست. نوازنده با انگشت‌گذاری، تزئین و تغییرهای کنترل‌شده، جمله‌ها را از هم جدا می‌کند. شنیدنِ آغاز و پایانِ ملودی کمک می‌کند ساز را صرفاً به‌صورت یک جریانِ بی‌وقفهٔ نت درک نکنید.

کوک و گسترهٔ صوتی

کوک به مجموعهٔ ساز وابسته است

طول و قطر لوله‌ها، موقعیت سوراخ‌ها، زبانه‌ها و فشار هوا در کوک نقش دارند. برای یک نمونهٔ مشخص می‌توان نت پایه و محدودهٔ عملی را معرفی کرد، اما نوشتن یک کوکِ جهان‌شمول برای همهٔ نی‌انبان‌ها گمراه‌کننده است. پیش از خرید، نمونهٔ صوتیِ همان ساز و تناسب آن با برنامهٔ کلاس را بررسی کنید.

در بسیاری از اجراهای بومی، جمله‌ها در محدوده‌ای نسبتاً فشرده می‌گردند. ارزش اجرا را نباید فقط با تعداد اکتاو سنجید. تنوع تأکید، تزئین، حرکت میان نت‌ها و رابطه با ریتم می‌تواند در همین محدوده بیان گسترده‌ای بسازد. امکانات دقیقِ هر مدل را از نوازنده یا سازندهٔ آن بپرسید.

هماهنگی دو لوله

دو لوله باید با شیوهٔ موردنظر هماهنگ شنیده شوند. بسته نشدن کامل یک سوراخ، تغییر فشار یا مشکل یکی از زبانه‌ها می‌تواند صدای ناهماهنگ ایجاد کند. برای تشخیص، باید علت‌ها جداگانه بررسی شوند. دمیدن شدیدتر راه‌حل عمومیِ هر صدای نامطلوب نیست.

تیونر برای مقایسهٔ بخشی از صدا مفید است، اما درک لحن و فواصل محلی را به‌تنهایی منتقل نمی‌کند. برای همراهی با سازهای دارای کوکِ کم‌انعطاف‌تر، مانند بعضی سازهای کلاویه‌ای، از پیش دربارهٔ مرکز صوتی و تنظیم توافق کنید. یک ضبطِ اینترنتی با کوک دیگر، الزاماً مرجع مناسبی برای ساز شما نیست.

تفاوت با نی و نی‌جفتی

نیِ متداول در موسیقی دستگاهی ایران، سازِ دمشیِ بدون مخزن و بدون این مجموعهٔ زبانه‌های نی‌انبان است. روش تولید صدا، تنفس و انگشت‌گذاریِ آن مسیر آموزشی جداگانه‌ای دارد. وجود واژهٔ «نی» در نام هر دو ساز، به معنای یکسان بودن روش نواختن نیست.

نی‌جفتی و دوزله از نظر کنار هم قرار گرفتن دو لوله و استفاده از زبانه، به شناخت نی‌انبان کمک می‌کنند، اما مخزن ندارند و کنترل هوا در آنها متفاوت است. در بعضی شیوه‌ها برای ادامهٔ صدا از نفس‌برگردان استفاده می‌شود. هنرجویی که از یکی به دیگری می‌رود باید این تفاوت را بیاموزد.

همچنین اصطلاح «نی‌انبان» برای یک خانوادهٔ جهانی از سازهای مخزن‌دار هم به کار می‌رود. گونه‌های اسکاتلندی، ایرلندی، بالکانی و ایرانی از نظر تعداد لوله‌ها، روش تأمین هوا و رپرتوار تفاوت دارند. فیلم آموزشیِ یک نی‌انبان اروپایی را بدون بررسی، درس مستقیمِ نی‌انبان بوشهری فرض نکنید.

پیشینه و جغرافیای فرهنگی

نی‌انبان در جنوب ایران و پیرامون خلیج فارس سنت‌های مرتبطی دارد. در سواحل دیگر نیز نام‌هایی مانند حبان و جربه برای سازهای مشابه شنیده می‌شود. این گستردگی با رفت‌وآمد مردم، تجارت و پیوندهای فرهنگی منطقه سازگار است، اما به‌تنهایی مسیر دقیق اختراع و انتقالِ همهٔ گونه‌ها را ثابت نمی‌کند.

موزهٔ متروپولیتن نمونه‌ای از سدهٔ نوزدهم را نگهداری می‌کند و در معرفی آن به تصویری از نی‌انبان‌نواز در اوایل سدهٔ هفدهم، مرتبط با رضا عباسی، اشاره دارد. اینها شواهد مشخص برای مطالعه‌اند. ادعای یک تاریخ بسیار دور یا یک مخترع قطعی را باید با احتیاط و همراه با مدرک بررسی کرد.

در موسیقی بوشهر، تماس فرهنگیِ دریایی و ارتباط با نواحی همجوار اهمیت دارد. نی‌انبان را می‌توان در کنار آواز و سازهای کوبه‌ای شنید. با این حال، همهٔ موسیقیِ جنوب یا همهٔ مراسم بوشهر با نی‌انبان اجرا نمی‌شود. برای شناخت هر نمونه، نام محلی، مناسبت و ترکیب گروه را ثبت کنید.

معرفی

راهنمای شناخت ساز و شروع یادگیری

نی‌انبان سازی بادی و زبانه‌دار با مخزن هواست که در موسیقی جنوب ایران، به‌ویژه بوشهر، جایگاهی شناخته‌شده دارد. نوازنده انبان را با دمیدن پُر می‌کند و با فشار بازو، هوا را به دو لولهٔ صوتیِ کنار هم می‌رساند. انگشت‌ها سوراخ‌های این لوله‌ها را می‌پوشانند یا باز می‌کنند و ملودی شکل می‌گیرد. ذخیرهٔ هوا اجازه می‌دهد صدا در فاصلهٔ میان دمیدن‌ها ادامه پیدا کند.

صدای نافذ و پیوستهٔ نی‌انبان را در اجراهای شاد، موسیقی همراه رقص و برنامه‌های صحنه‌ای می‌شنویم. برای یادگیری، کنترل فشار هوا به‌اندازهٔ حرکت انگشت‌ها مهم است. اگر قصد شروع دارید، پیش از خرید، اندازهٔ دسته و انبان، پاسخ زبانه‌ها و شیوهٔ آموزشی مدرس را بررسی کنید؛ هر سازی که «نی‌انبان» نام دارد برای هر دست و هر روش مناسب نیست.

آیا این ساز برای شما مناسب است

علاقه به لحن و ریتم جنوب

اگر از صدای پیوسته، جمله‌های پرتحرک و رابطهٔ موسیقی با حرکت جمعی لذت می‌برید، نی‌انبان ارزش تجربه کردن دارد. پیش از تصمیم، هم اجرای تک‌ساز و هم اجرای همراه سازهای کوبه‌ای را بشنوید. در اجرای گروهی، ممکن است هیجانِ ریتم توجه شما را جلب کند؛ در تک‌نوازی، کیفیت صدا و تزئین‌های ملودی روشن‌تر شنیده می‌شود.

این ساز فقط وسیلهٔ اجرای یک ملودی معروفِ بندری نیست. شناخت لحن، شیوهٔ تأکید و رابطه با همراهان، بخش مهمی از یادگیری است. هنرجویی که به موسیقی بوشهر علاقه دارد، از شنیدن آوازها و شناخت موقعیت قطعات نیز سود می‌برد؛ حتی وقتی قرار نیست خودش خوانندگی کند.

بدن و فضای تمرین

دسته باید طوری در دست قرار بگیرد که سوراخ‌ها بدون کشیدن افراطی انگشتان بسته شوند. اندازهٔ انبان و محل قرارگیری آن نیز بر راحتی بازو و شانه اثر دارد. قدرت زیاد یا قد بلند به‌تنهایی معیار مناسبی برای انتخاب نیست. یک آزمون عملی با سازِ تنظیم‌شده می‌تواند روشن کند کدام اندازه برای شما مناسب‌تر است.

صدای نی‌انبان آکوستیک پرحجم است و تمرین خانگی به برنامه‌ریزی نیاز دارد. ساعت مناسب، فضای قابل‌استفاده و فاصله از دیگران را پیش از خرید بررسی کنید. برای شروع کودک، توان پوشاندن سوراخ‌ها، حفظ وضعیت راحت و دنبال کردن فعالیت کوتاه مهم است؛ یک سنِ ثابت، جای این بررسی را نمی‌گیرد.

انتخاب ساز و تجهیزات

نخست دست و پاسخ ساز را امتحان کنید

پیش از خرید، دسته را در دست بگیرید و پوشاندن سوراخ‌ها را بررسی کنید. سپس نوازنده‌ای آشنا با همان شیوه، ساز را برایتان امتحان کند. بپرسید آیا هر دو لوله با فشارِ مناسب پاسخ می‌دهند، مخزن هوا را حفظ می‌کند و زبانه‌ها نیاز به تنظیم فوری ندارند. صدای ضبط‌شدهٔ ساز دیگری در صفحهٔ فروش، جای تستِ نمونهٔ واقعی را نمی‌گیرد.

از سازنده دربارهٔ اندازهٔ دسته، نت پایهٔ پیشنهادی، نوع زبانه و روش مراقبت سؤال کنید. دسترسی به تعمیر و قطعهٔ یدکی اهمیت دارد. سازِ بسیار ارزان که به‌درستی صدا نمی‌دهد ممکن است به‌جای کمک به شروع، تشخیص مهارت و ایرادِ فنی را دشوار کند. قیمت ثابت یا برندِ تضمین‌شده‌ای برای همهٔ هنرجویان وجود ندارد.

لوازم ضروری و هزینه‌های پنهان

جعبه یا پوششِ محافظ متناسب، دهانیِ مناسب، دستمال و لوازم نگهداریِ توصیه‌شدهٔ سازنده و امکان تهیهٔ زبانهٔ سازگار را در نظر بگیرید. هزینهٔ تنظیم و رفت‌وآمد به کلاس نیز بخشی از بودجه است. قبل از خرید مجموعهٔ بزرگ تجهیزات، فهرست موردنیاز را با مدرس هماهنگ کنید.

نمونه‌ها و ابزارهای الکترونیکیِ الهام‌گرفته از نی‌انبان نیز ساخته شده‌اند، اما حس فشار، پاسخ زبانه و صدای آکوستیکی را نباید بدون آزمایش یکسان فرض کرد. اگر چنین وسیله‌ای می‌خواهید، هدف خود را روشن کنید: تمرین انگشت، اجرای الکترونیکی یا یادگیری ساز آکوستیک. مشخصات واقعیِ مدل را از سازنده بگیرید.

آموزش و تمرین مقدماتی

مدرسِ متناسب با هدف

از مدرس بخواهید توضیح دهد چه شیوه و چه رپرتواری آموزش می‌دهد، ساز پیشنهادی چیست و چگونه فشار هوا و انگشت‌گذاری اصلاح می‌شوند. خوب نواختن در اجرای سریع، به‌تنهایی شیوهٔ آموزشِ مناسبِ مبتدی را نشان نمی‌دهد. جلسهٔ آشنایی می‌تواند برای شناخت زبان آموزشی و شرایط کلاس مفید باشد.

در هنرآموز می‌توانید هنگام درخواست مشاوره یا بررسی کلاس، علاقهٔ خود به موسیقی بوشهر، سطح قبلی و محدودیتِ فضای تمرین را مطرح کنید. این اطلاعات به انتخاب آگاهانه‌تر کمک می‌کند. پیش از رزرو، دربارهٔ داشتن ساز، امکان تست و محتوای جلسهٔ نخست سؤال کنید.

هماهنگی هوا و بازو

در آغاز، هدف می‌تواند تولید صدای کوتاه و ثابت با فشارِ قابل‌کنترل باشد. مدرس باید کمک کند میزان پُریِ انبان، وضعیت بازو و شیوهٔ دمیدن با هم هماهنگ شوند. وقتی این بخش پایدار شد، حرکت میان دو نت ساده اضافه می‌شود. افزودن هم‌زمانِ سرعت، تزئین و جملهٔ بلند، تشخیص خطا را سخت‌تر می‌کند.

تمرین را به فعالیت‌های کوتاه تقسیم کنید و میان آنها استراحت داشته باشید. سرگیجه، درد یا فشار غیرعادی را با ادامهٔ دمیدن نادیده نگیرید. اگر مشکل تنفسی یا وضعیت پزشکیِ مؤثر بر نواختن دارید، تناسب فعالیت را با متخصص مربوط بررسی کنید؛ آموزش موسیقی جای راهنمایی پزشکی را نمی‌گیرد.

بسته شدن سوراخ‌ها

یکی از مشکل‌های شروع، باز ماندنِ جزئی سوراخ است. ممکن است انگشت در ظاهر روی سوراخ باشد، اما هوا از کنار آن عبور کند. تغییر زاویهٔ دست یا اندازهٔ نامناسب دسته می‌تواند علت باشد. قبل از فشار دادن بیشتر انگشت، محل تماس را با مدرس بررسی کنید.

یک توالیِ دو یا سه نتیِ آرام برای شنیدن این مسئله مناسب است. نت‌ها را جداگانه نگه دارید، سپس به هم وصل کنید. اگر صدای یک نت در تکرارها متفاوت است، فشار هوا و بسته شدن سوراخ را جدا بسنجید. ضبط کوتاه به شما کمک می‌کند تغییرهایی را بشنوید که هنگام نواختن از توجه دور مانده‌اند.

جمله و تزئین

پس از تثبیت صدا، یک ملودیِ کوتاه را با ریتم روشن بیاموزید. ابتدا آن را بدون تزئینِ پیچیده اجرا کنید، سپس حرکت‌های لازمِ همان شیوه را اضافه کنید. تزئین، فقط سریع تکان دادن انگشت نیست؛ جای آن در جمله و ارتباطش با ضرب اهمیت دارد.

برای تمرین گروهی، با شدت و سرعتی شروع کنید که بتوانید همراه را بشنوید. در ضبط مرجع، شاید ساز کوبه‌ای بعضی تأکیدها را برجسته کند؛ این تأکیدها را یادداشت کنید. اجرای پیوسته به گوش دادنِ پیوسته نیاز دارد و صرف حفظ کردنِ ترتیب نت‌ها کافی نیست.

ادامهٔ مسیر و مطالعه

پس از پایه‌ها می‌توان به شناخت مقام‌ها و لحن‌های منطقه، هم‌نوازی، تنظیمِ صحنه‌ای و پژوهش در موسیقی بوشهر پرداخت. شنیدنِ هنرمندانِ نسل‌های مختلف و مقایسهٔ روایت‌ها، نگاه شما را از یک قطعه یا یک ویدئو فراتر می‌برد. اگر اجرای سنتی هدف شماست، زمینهٔ فرهنگی و آدابِ آن را نیز بیاموزید.

وجود پژوهش دانشگاهی دربارهٔ نی‌انبان نشان می‌دهد این ساز موضوعِ مطالعهٔ جدی نیز هست، اما به معنای وجودِ رشتهٔ تخصصیِ نوازندگی آن در هر دانشگاه نیست. برای تحصیل رسمی، مواد پذیرش و امکانات همان مرکز در همان سال را بررسی کنید. فعالیت اجرایی، آموزشی یا پژوهشی به مهارت و فرصت همکاری وابسته است و زمان یا درآمد تضمین‌شده ندارد.

نام‌هایی مانند حاجیونی، شکی و چوبی در رپرتوار مرتبط با نی‌انبان بوشهر دیده می‌شوند. بعضی نام‌ها به گونهٔ اجرا یا الگوی موسیقایی اشاره دارند و ممکن است یک نسخهٔ یگانه با آهنگساز معلوم نباشند. شنیدن روایت‌های مختلف می‌تواند تفاوت لحن و جمله‌بندی را آشکار کند.

در نخستین شنیدن، ضربِ پایه و مسیر کلیِ ملودی را دنبال کنید. بار دوم به حرکت‌های کوتاهِ تزئینی توجه کنید. سپس ببینید نوازنده چگونه با ساز کوبه‌ای هماهنگ می‌شود. اگر یک قطعه را برای درس انتخاب می‌کنید، بخش کوتاهی را که می‌توانید بخوانید یا زمزمه کنید مشخص کنید؛ تقلید حرکت انگشت بدون شنیدن جمله کافی نیست.

اجرای صحنه‌ایِ امروز ممکن است از تنظیم، تقویت صدا و سازهای تازه استفاده کند. این تجربه‌ها می‌توانند جذاب باشند، اما باید از ضبط میدانی یا اجرای بومیِ یک مراسم جدا شناخته شوند. برای هنرجو، مقایسهٔ هر دو نوع مفید است، به شرط آنکه یکی به‌عنوان نمایندهٔ کامل همهٔ سنت معرفی نشود.

محسن شریفیان

محسن شریفیان نوازنده و پژوهشگر موسیقی بوشهر و از چهره‌های شناخته‌شدهٔ گروه لیان است. فعالیت اجرایی و پژوهشی او، نی‌انبان و دیگر جنبه‌های موسیقی بوشهر را به مخاطبانِ صحنه‌های گوناگون معرفی کرده است.

سعید شنبه‌زاده

سعید شنبه‌زاده نوازنده و اجراگر موسیقی جنوب ایران است و نی‌انبان در بسیاری از اجراهای او حضور دارد. همکاری او با نقیب شنبه‌زاده، به‌ویژه در همراهیِ ساز بادی و کوبه‌ای، نمونه‌ای برای شنیدن گفت‌وگوی ریتم و ملودی است.

سید محمدرضا بلادی

سید محمدرضا بلادی نوازنده و پژوهشگر موسیقی بوشهر است. پژوهش دکتری او با موضوع نی‌انبان و نقش آن در موسیقی بوشهر، در کنار ویدئوهای توضیحی و اجرای گروه لیمر، راهی برای پیوند شنیدن و شناخت فنیِ ساز فراهم می‌کند.

برای شروع شنیدن، در آثار گروه لیان می‌توان نام‌هایی مانند حاجیونی، چوبی و شکی را پی گرفت. قطعهٔ «مشتاق» در اجرای گروه لیمر نیز نمونه‌ای معاصر است که پژوهشگرِ ساز معرفی کرده است. هدف از این پیشنهادها رتبه‌بندیِ نوازندگان نیست؛ هر یک بخشی از امکان‌های ساز را نشان می‌دهند.

ویدئوی توضیحی سید محمدرضا بلادی که در پژوهش دانشگاهی او معرفی شده است. برای دیدن ارتباط اجزای ساز و سازوکار تولید صدا مناسب است.

ویدئوی پژوهشگر دربارهٔ تفاوت گونه‌ها و تأثیر آنها بر موسیقی بوشهر است. توضیح او را به‌عنوان دیدگاهِ یک پژوهش مشخص دنبال کنید، نه حکم نهایی دربارهٔ همهٔ تاریخ ساز.

اثر معرفی‌شدهٔ بلادی در فضای سه‌گاه، نمونه‌ای از کاربرد نی‌انبان در اجرای صحنه‌ایِ معاصر است. به ارتباط ملودی و همراهی توجه کنید.

ویدئوی منتشرشده توسط فرانس موزیک از اجرای ۳۰ نوامبر ۲۰۱۵ است. گفت‌وگوی نی‌انبان و ساز کوبه‌ای را بشنوید و جای تأکیدها و پایان جمله‌ها را دنبال کنید.