علامت کُرُن را در نت آواز چطور از بمل تشخیص بدهیم؟
کرن و بمل هر دو نت را پایین می‌آورند، اما یکسان نیستند. تفاوت نشانه‌ها و وابستگی اجرای کرن به دستگاه و شیوهٔ اجرا را بشناسید.
علامت سمت راست «کرن» است؛ علامت سمت چپ «سُری» است، نه بمل.
کرن و بمل هر دو نت را پایین می‌آورند، اما مقدار تغییرشان یکی نیست. بمل در نت‌نویسی رایج یک نیم‌پرده پایین می‌آورد. کرن تغییر کوچک‌تری را نشان می‌دهد که معمولاً نزدیک ربع‌پرده توصیف می‌شود؛ اجرای دقیق آن در موسیقی ایرانی به دستگاه، گوشه و شیوهٔ اجرا وابسته است.
برای تمرینِ خواندن نت، سه نسخه از «ر» را کنار هم بگذار:
ر بکار: نت بدون تغییر
ر کرن: پایین‌تر از ر بکار، معمولاً بالاتر از ر بمل
ر بمل: یک نیم‌پرده پایین‌تر از ر بکار
هر سه روی همان خط یا فضای «ر» نوشته می‌شوند؛ علامتِ پیش از نت است که فرق می‌کند. بمل شبیه حرف کوچک b است. کرن نشانهٔ مخصوص خودش را دارد؛ آن را از روی یک نمونهٔ چاپی معتبر یاد بگیر، نه از روی شباهت حروف گوشی.
ابتدا فقط علامت‌ها را نام ببر. سپس «ر بکار، ر کرن، ر بمل» را با نمونهٔ صوتی معلم یا ساز با کوک مناسب مقایسه کن. پیانوی معمولی برای ر کرن کلید جداگانه ندارد. برای شنیدن یک مدل کنترل‌شده، راهنمای مقایسهٔ شنیداری کرن و سری با مدل آموزشی ۵۰ سنتی رو هم ببین.
نکتهٔ مهم: دیدن کرن به‌تنهایی اجازه نمی‌دهد هر نت را دقیقاً ۵۰ سنت پایین بیاوری و نتیجه را اجرای درست همهٔ دستگاه‌ها بدانی.