ملودی دو بند یکسان است، اما تعداد هجاها فرق دارد؛ کلمات را چطور زیر نت‌ها جا بدهیم؟
برای دو بند با ملودی یکسان، هجاهای شنیداری را بشمارید و تقسیم نت‌ها را طوری تنظیم کنید که تکیه، معنی شعر و مسیر ملودی حفظ شود.
در ضرب دومِ نمونه، «shall» و «not» دو هجای جدا هستند؛ در سطر پایین «will» روی همان دو نت ادامه دارد.
اول تعداد هجاهای شنیداری را بشمار، نه تعداد کلمات. بعد مشخص کن کدام نت می‌تواند بدون تغییر مسیر ملودی به دو بخش تقسیم شود. هیچ تغییر ریتمی نباید تکیه و معنی شعر را خراب کند. برای مرور جای آغاز هر هجا، تمرین نوشتن هجاهای شعر زیر نت‌های آواز را هم ببین.
یک میزان چهارضربی را با چهار نت سیاه در نظر بگیر:
دو / ر / می / ر
متن اول «باران آمد» چهار هجا دارد:
با / ران / آ / مَد
پس هر هجا روی یک ضرب می‌نشیند.
متن دوم «دوباره باران آمد» هفت هجا دارد:
دو / با / رِ / با / ران / آ / مَد
برای نسخهٔ تمرینی، سه ضرب اول را به دو چنگ تقسیم کن و ضرب چهارم را سیاه نگه دار:
ضرب یک، دو چنگ روی دو: «دو / با»
ضرب دو، دو چنگ روی ر: «رِ / با»
ضرب سه، دو چنگ روی می: «ران / آ»
ضرب چهار، یک سیاه روی ر: «مَد»
زیر و بمیِ هر ضرب حفظ شده، اما ریتم دیگر عین نسخهٔ اول نیست. این تنظیم ممکن است از نظر تکیه، بهترین انتخابِ نهایی نباشد؛ آن را بلند بخوان و بررسی کن.
اگر ملودی و ریتمِ اثر باید دقیقاً ثابت بمانند، به‌جای فشردن کلمات باید متن یا انتخاب بند بازنویسی شود. حذف واکه‌ها و قورت‌دادن هجاها راه‌حل تمیزی نیست.